اکثر دانشمندان اسلامی معتقدند که این دو هم اکنون وجود خارجی دارند و ظواهر آیات قرآن نیز این نظر را تائید می کند. به عنوان نمونه:

1- آیات فراوانی که در مورد بهشت و یا دوزخ تعبیر به «اُعِدَّت» (مهیا شده) نظیر آیه 133 از سوره آل عمران[1]و یا تعبیرات دیگری که از همین ماده آمده است. از این آیات استفاده می-شود که بهشت و دوزخ هم اکنون آماده شده اند اگر چه بر اثر اعمال نیک و بد انسان ها توسعه می یابند.

2- در آیات مربوط به معراج در سوره «والنَّجم» می خوانیم: بار دیگر پیامبر (ص) جبرئیل را نزد «سدره المنتهی» که در بهشت جاویدان قرار دارد مشاهده کرد.[2]

3- در سوره تکاثر می فرماید: اگر علم الیقین داشتید، دوزخ را مشاهده می کردید پس به عین الیقین آن را می دیدید.»[3]...

اما اینکه بهشت و جهنم در کجا هستند؟

پاسخ این سوال را از دو راه می توان داد:

نخست اینکه بهشت و دوزخ در باطن و درون این جهانند.

همانطور که در این عالم موجودات بسیاری هستند که با چشم و گوش و لامسه عادی و غیر مسلح قابل درک نیستند، نظیر امواج رادیویی که تا دستگاه گیرنده ای نباشد، صدائی از آن امواج به گوش ما نمی رسد. البته این مثال هر چند از جهاتی رسا نیست ولی برای مجسم ساختن چگونگی وجود بهشت و دوزخ، در باطن این جهان، مؤثر به نظر می رسد.

دیگر اینکه: عالم آخرت و بهشت و دوزخ، محیط بر این عالم است و به اصطلاح این جهان در شکم و درون آن جهان قرار گرفته است. درست همانند عالم جنین که در درون عالم دنیاست، زیرا می دانیم عالم جنین برای خود عالم مستقلی است، اما جدای از این عالمی که در آن هستیم نیست، بلکه در درون آن واقع شده است. عالم دنیا نیز نسبت به عالم آخرت همین حال را دارد، یعنی در درون آن قرار گرفته است و اگر می‏بینیم قرآن می‏گوید وسعت بهشت به اندازه وسعت آسمان ها و زمین است به خاطر آن است که انسان چیزی وسیع تر از آسمان و زمین نمی‏شناسد تا مقیاس سنجش قرار داده شود ، لذا قرآن برای اینکه وسعت و عظمت بهشت را ترسیم کند آن را به پهنه آسمان ها و زمین تشبیه کرده است و چاره‏ای غیر از این نبوده، همان طور که اگر کودکی که در شکم مادر قرار دارد، عقل می‏داشت و می‏خواستیم با او سخن بگوئیم باید با منطقی صحبت کنیم که برای او در آن محیط قابل درک باشد.

از آنچه گفتیم پاسخ این سؤال نیز روشن شد که اگر وسعت بهشت به اندازه زمین و آسمان ها است پس دوزخ کجا است ؟ زیرا طبق پاسخ اول دوزخ نیز در درون همین جهان قرار گرفته و وجود آن در درون این جهان منافاتی با وجود بهشت در درون آن ندارد (همانطور که در مثال امواج فرستنده صوتی ذکر شد) و اما طبق پاسخ دوم که بهشت و دوزخ محیط بر این جهان باشند جواب باز هم روشنتر است زیرا دوزخ می‏تواند محیط بر این جهان باشد و بهشت محیط بر آن و از آن هم وسیع تر.[4]

--------------------------------------------------------------------------------

[1]-وَ سارِعُوا إِلی‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ اْلأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقینَ و شتاب کنید برای رسیدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتی که وسعت آن، آسمانها و زمین است؛ و برای پرهیزگاران آماده شده است.

[2]- سوره والنجم آیات 13 الی 15 « وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْری‏ * عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهی‏ * عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوی‏ و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد، نزد «سدرة المنتهی»، که «جنت المأوی» در آنجاست!

[3]- سوره تکاثر آیات 5، 6 و 7 کَلاّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقینِ * لَتَرَوُنَّ الْجَحیمَ * ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَیْنَ الْیَقینِ چنان نیست که شما خیال می‏کنید؛ اگر شما علم الیقین (به آخرت) داشتید (افزون طلبی شما را از خدا غافل نمی‏کرد)! قطعاً شما جهنّم را خواهید دید! سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید.

[4]-این جواب از تفسیر نمونه ج3 ص92 الی 95 با اندکی تصرف برگرفته شده است

لينك مسابقه ) :  http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: در تفسیر مخزن العرفان در ضمن داستانی، روایتی از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله ذکر شده که چهار چیز غریب را معرفی نموده اند. آن موارد را بنویسید.

جواب:

1- مسجدي كه ميان طايفه‌اي باشد كه در آنجا نماز نخوانند .

2- قرآني كه در خانه‌‌اي باشد و خوانده نشود .

3- عالمي كه در ميان جماعتي باشد و مردم دنبال او نروند و اخذ مسائل از وي ننمايند.

4- اسيري مسلمان كه در ميان كفار باشد.

منبع : http://tebyan.net/index.aspx?pid=71628&KEYWORD=+%22%d9%85%d8%ae%d8%b2%d9%86+%d8%a7%d9%84%d8%b9%d8%b1%d9%81%d8%a7%d9%86%22

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سوال: واقفیه چه گروهی هستند؟

فرقه واقفیه قائل به مهدویت امام موسی كاظم(علیه‌السلام) (شهادت 183هـ.) هستند وبر آن حضرت متوقف شدند و در انتظار او نشستند. البته مقصود آنان از مهدی، مفهوم نجات‏بخش آن بود؛ كه وانمود كردند او نمرده و ظهور خواهد كرد.

این گروه از واقفیه را «ممطوریه» و «موسویه» هم گفته‏اند. اینان امام هشتم(علیه‌السلام) را وكیل پدر می‏دانستند، نه جانشین او. ممطوره لقبی است منفی و زشت؛ كه پیروان امام هشتم(علیه‌السلام) به این گروه دادند. «ما انتم اِلاّ كِلابٌ ممطورَةُ. شما چیزی جز سگ‏های باران خورده نیستید.».

همچنین فرقه بشیریّه، كه منسوب به محمدبن بشیر از موالی بنی اسد و از اصحاب امام موسی كاظم(علیه‌السلام) بود و در زمان امام بر آن حضرت دروغ‏های فراوانی می‏بست، پس از شهادت امام موسی كاظم(علیه‌السلام) قائل به توقف شدند؛ كه امام وفات نیافته و تا چندی در بین مردم زندگی می‏كرده و برای اهل نور به صورت نور و برای اهل ظلمت به صورت ظلمت خود را نشان می‏داده است. یاران شبیر معتقد بودند كه امام موسی كاظم(علیه‌السلام) همان مهدی قائم است و نمرده و فقط غایب شده است

در مجموع عقیده واقفیه و بشیریه درست نیست؛ چون مسلّم است كه حضرت هم مانند اجداد خود از دنیا رفته‏اند. شهادت امام كاظم(علیه‌السلام) به قدری مشهور است، كه مرگ هیچ یك از پدران عالی‏قدرش بدان شهرت نرسیده؛ چون به امر هارون الرشید جنازه مباركش را به قضات و شهود نشان دادند؛ تا گواهی دهند كه حضرت به مرگ طبیعی مرده است. سپس جنازه را بر سر جسر (پل) بغداد نهادند؛ تا همگان ببینند

سؤال: شأن نزول آیات 95 الی 97 سوره نحل چیست؟

جواب:

قسم دروغ خطرناك است

مرحوم طبْرِسى، از ابن عباس نقل مى‌كند كه مردى خدمت پیامبر صلى الله علیه و آله ‏رسید و عرض كرد: اى رسول خدا! همسایه‌اى به نام اِمرِوُء القیس دارم كه قسمتى از ‏زمین مرا غضب كرده است و مردم گواه صدق‎ ‎منند، ولى چون براى او احترام بیشترى ‏قایلند، حاضر به حمایت من نیستند‎.

پیامبر‎ ‎صلى الله علیه و آله امروء القیس را خواست و از او در این‌باره سؤال كرد.‏

او در‎ ‎پاسخ همه چیز را انكار كرد. پیامبر به او پیشنهاد سوگند كرد‎ ‎ولى شاكى عرض كرد: ‏یا رسول الله ! او مرد بى‌بند و بارى است و برایش هیچ مانعى‏‎ ‎ندارد كه سوگند دروغ یاد ‏كند‎.

پیامبر فرمود: به هر حال چاره‌اى‎ ‎نیست، یا باید شهود بیاورى و یا باید ‏تسلیم سوگند او شوى. ‏

به هنگامى كه امروء‎ ‎القیس برخواست تا سوگند یاد كند، پیامبر صلى الله علیه و آله به او ‏مهلت داد و‎ ‎فرمود: عجله‌ای نیست! در این باره بیندیش و بعداً سوگند یاد كن‎.

بعد از رفتن آنان، خداوند پیامبر را نجوا كرد و  آیه نازل شد كه: ‏

وَ لاَ تَشْتَرُواْ بِعَهْدِ اللّهِ ثَمَنًا قَلِیلاً إِنَّمَا عِندَ اللّهِ هُوَ خَیْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏

مَا عِندَكُمْ یَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ وَلَنَجْزِیَنَّ الَّذِینَ صَبَرُواْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ یَعْمَلُونَ 

پیمان خدا را به بهایی اندک مفروشید زیرا ، اگر بدانید ، آنچه در نزد خداست برایتان بهتر ‏است.‏

آنچه نزد شماست فنا می شود و آنچه نزد خداست باقی می ماند و آنان را که، ‏شکیبایی ورزیدند پاداشی بهتر از کردارشان خواهیم داد.‏

بعد از مدتی كه دوباره آنان برای رسیدگی به دعوایشان آمدند، هنگامى كه پیامبر صلى ‏الله علیه و‎ ‎آله این آیات را كه آنها را از سوگند دروغ و عواقب آن بر حذر می‌داشت براى ‏آنها خواند كلام خداوند بر دل امروء القیس اثر نهاد و او را به زبان آورد كه: حق است . آن ‏چه نزد من است سر انجام‎ ‎فانى مى‌شود و این مرد راست مى‌گوید. من قسمتى از ‏زمین او را غصب كرده‌ام ولى نمى‌دانم چه مقدار بوده است.‏

اكنون كه چنین است هر مقدار مى‌خواهد (و مى داند حق اوست)‏‎ ‎بر گیرد و معادل آن ‏هم، به خاطر استفاده‌اى كه در این مدت از زمین او كرده‌ام بعنوان غرامت بردارد‏‎ .

در این هنگام، سومین آیه نازل شد كه: ‏

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ ‏مَا كَانُواْ یَعْمَلُونَ

هر زن و مردی که کاری نیکو انجام دهد ، اگر ایمان آورده باشد زندگی خوش و پاکیزه ای ‏بدو خواهیم داد و پاداشی بهتر از کردارشان عطا خواهیم کرد.

و به امروا القیس و تمام كسانى كه عمل صالح توأم با ایمان‏‎ ‎دارند، بشارت حیات طیب ‏داد‎.

این آیات، آیه‌های 95 تا 97 سوره‌ی نحل است

منبع : http://tebyan.net/index.aspx?pid=53688&KEYWORD=+%22%d9%86%d8%ad%d9%84%22

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

جواب: تفسير صافي ار اثرات ارزنده ملا محسن فيض كاشاني مي باشد و اين مفسر بزرگ  دارنده تفاسير زير مي باشد :

1- تفسير صافي: از كتب معتبر در تفسير قرآن است. فيض اين تفسير را در سال 1075 ق با مطالعه اكثر تفاسير قرآن (از سني و شيعه ) نوشته و در ضمن بيان آيات، روايات معتبر و مستند شيعه را گردآورده است.

2- تفسير اصفي: اين تفسير تلخيص صافي است كه در سال 1077 ق نوشته شده است.

3- تفسير مصفي: برگزيده مطالب تفسيري "تفسير اصفي " مي‌باشد..

مقدمه دوم ، درباره علم اهل بیت نسبت به قرآن است كه در آن ، به بیان نكاتى توجه شده است ؛ از جمله اینكه امامان معصوم (علیهم السلام ) تفسیر همه آیات را مى دانند و به

ظاهر و باطن قرآن كاملا آگاهند

سؤال: با توجه به زیارت امام زمان (عج): "اللهم بلّغ مولای صاحب الزمان صلوات الله علیه" سه مرحله ذکر شده برای بیعت با ایشان را توضیح دهید.

جواب: یكی از زیارات امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف با این الفاظ آغاز می‌شود: "اللّهمَ بَلِّغ مَولایَ صاحِبَ الزَّمانِ صَلواتُ اللهِ عَلَیه ..." كه سفارش شده هر روز صبح با این زیارت حضرت را یاد كنیم .

در فرازی از این زیارت می‌خوانیم: "اللّهمَ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فی هذا الیَومِ وَ فِی كُلِّ یَومٍ، ‌عَهداً و عَقداً و بَیعَةً فی رَقَبَتی"؛‌ خدایا من باز تجدید می‌كنم عهد و عقد و بیعتی را كه از آن حضرت بر گردن جان من است.

در این فراز سه لفظ عهد، عقد و بیعت ذكر شده است كه در نگاه اول به ذهن می‌رسد كه هر سه لفظ یك معنا دارند. برای درك بهتر این مفاهیم،‌ معانی آنها را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

عهد: معنای لغوی عهد یعنی شناسایی امری و پیمان بستن. پس در وهله اول باید امام و وظایفمان را نسبت به ایشان شناسایی كنیم و پیمان ببندیم.

عقد: معنای لغوی عقد استوار كردن پیمان و گره بستن آن است. یعنی پس از این كه مرحله عهد یعنی شناخت را طی نمودیم و پیمان بستیم باید نسبت به آن پیمان استوار باشیم و محكم گره بزنیم.

بیعت: معنای لغوی بیعت، پیمان دوستی بستن و پیروی و اطاعت می‌باشد. 

پس باید سه گام برای بیعت با امام زمان علیه السلام برداریم:

عهد: پیمان اولیه (پس از شناخت و آگاهی)

عقد: محکم کردن این پیمان (انجام رفتارهای لازم و شایسته)

بیعت: پذیرش اطاعت و فرمانبرداری خالصانه (مرتبه‌ی اخلاص و پیروی خالصانه)

منبع : http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/InAwaitingOfSavior/Articles/2008/6/19/68630.html

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: آيا شقاوت و سعادت اموری ذاتی، اجباری و از پیش تعیین شده هستند؟

جواب: خير . سعادت و شقاوت امري اكتسابي است :

«یوم لاتکلم نفس الا بإذنه فمنهم شقی و سعید* فاما الذین شقوا ففی النار لهم فیها زفیر و شهیق* خالدین فیها مادامت السموات و الارض الا ما شاء ربک ان ربک فعال لما یرید* و اما الذین سعدوا ففی الجنه خالدین فیها مادامت السموات و الارض الا ماشاء ربک عطاء غیر مجذوذ»

خواسته اند تا خوشبختی و بدبختی را امری ذاتی قلمداد کنند. این در حالی است که نه تنها از آیه فوق چنین برداشتی ممکن نیست، بلکه به وضوح ثابت می کند که سعادت و شقاوت امری اکتسابی است. خداوند می فرماید: « اما الاشقیا و اما السعدا» و مانند آن و از این جا روشن می شود آن چه در تفسیر فخر رازی آمده است که:

 «در آیات، خداوند از هم اکنون حکم کرده که گروهی در قیامت سعادتمند و گروهی شقاوتمندند. و کسانی را که خداوند محکوم به چنین حکمی کرده و می داند سرانجام در قیامت سعید یا شقی (خوشبخت و بدبخت) خواهند بود، محال است تغییر کند و الا لازم می آید که خبر دادن خداوند کذب و عملش جهل شود و این محال است».

برداشتی بی اساس می باشد. همان طور که بیان شد اگر انسان ها افکاری که از نوع دلایل فکری نیست بر خود تحمیل نکنند، مفهوم آیه روشن است؛ کسانی که به اراده و خواست خود در راه سعادت پی نهاده اند، در قیامت در سایه اعمال خود سعادتمند هستند و کسانی که راه شقاوت را برگزیده اند در سایه اعمال خود شقاوتمندند.

و اگر بپذیریم که خوشبختی و بدبختی ذاتی است و بدون اختیار و اراده به نیکی ها و بدی ها کشیده می شویم، تعلیم و تربیت لغو و بیهوده خواهد بود. آمدن پیامبران و نزول کتب آسمانی و نصیحت و تشویق و توبیخ و سرزنش و مؤاخذه و بالاخره جزا و پاداش همگی یا بی فایده است و یا ظالمانه.

آنهایی که مردم را در انجام خوب و بد مجبور می دانند خواه این جبر، جبر الهی یا جبر طبیعی، یا جبر اقتصادی و یا جبر محیط بدانند تنها به هنگام سخت گفتن و یا مطالعه از این مسلک طرفداری می کنند ولی در عمل حتی خودشان هرگز چنین عقیده ای ندارند، به همین دلیل است که اگر به حقوق آنها تجاوزی شود، متجاوز را مستحق توبیخ، ملامت، محاکمه و مجازات می دانند و هرگز حاضر نیستند به عنوان اینکه او مجبور به انجام این کار است، از وی صرفنظر کنند. به هر حال هیچ جبری مسلکی را نمی یابیم که در عمل روزانه به این عقیده خود پایبند باشد، بلکه برخوردش با تمام انسان ها برخورد با افراد آزاد، مسئول و مختار است.

آیه 73 سوره احزاب استفاده مى شود كه هدف یا نتیجه این عرضه امانت همان آزمایش انسان ها و تمییز منافقان و مشركان از مؤمنان و به دنبال آن، شقاوت و سعادت انسان ها بر اساس اختیار و در نهایت، معذّب شدن گروه اول و مغفرت و بخشش مؤمنان است.

این آیه سراسر مدح مقام انسان است و بیان كرامت او: (و لقَد كرّمنا بنى آدم.) (اسراء: 70) البته این كرامت براى نوع انسان به صورت بالقوّه و استعدادى قرار داده شده است و برخى این استعداد را شكوفا كرده، به كمال مى رسانند و برخى نیز ظلوم و جهول بوده، به اسفل سافلین سقوط مى كنند. این دو آیه ناظر به معناى دیگرى از قرآن مى باشد. آیاتى همچون (لَقد خلَقنا الانسانَ فی اَحسنِ تقویم ثُمَّ ردَدناهُ اسفلَ سافلینَ الاّ الّذینَ آمَنوا و عَمِلوا الصالحاتِ فَلَهُم اجرٌ غَیر ممنون.)(تین: 5ـ7)

منبع : http://www.tebyan-zn.ir/life/subpapers.aspx?id=51&category=yo

http://tebyan.net/index.aspx?pid=54179&KEYWORD=+%22%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%88%d8%aa+%d9%88+%d8%b3%d8%b9%d8%a7%d8%af%d8%aa%22

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: فرق بین عدل و قسط چيست؟.

جواب: نقطه مقابل عدل، ظلم است نه جور، و قسط نقطه مقابل جور است. فرق بین عدل و قسط این است كه عدالت یعنى حقّ دیگرى گرفته نشود و قسط این است كه بین افراد تبعیض نشود، پس ظلم به نفع خویشتن گرفتن و جور حقّ كسى را به دیگرى دادن است. و یا به عبارتی دیگر:

فرق بین عدل و قسط این است كه عدالت یعنى حقّ دیگرى گرفته نشود و قسط این است كه بین افراد تبعیض نشود، پس ظلم به نفع خویشتن گرفتن و جور حقّ كسى را به دیگرى دادن است. به عنوان مثال، یك وقت خانه كسی را براى خودم مى‌گیرم، كه این ظلم است و یك وقت خانه او را مى‌گیرم و به دیگرى مى‌دهم كه این جوراست. نقطه مقابل این است كه خانه كسی را نمى‌گیرم براى خودم كه این عدل است و اگر به كسى هم ندهم این قسط است، پس قسط عدم تبعیض و عدل عدمع : http://www.tebyan.net/religion_thoughts/inawaitingofsavior/articles/۲۰۰۸/۶/۳/۶۷۸۶۹.html

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد// ناخوداگاه به سمت تو تمایل دارد// بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم// مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد// شاید این باغچه ده قرن به استقبالت// فرش گسترده و در دست گلایل دارد// تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز// ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد

سؤال: با توجه به روایات روز محشر حضرت زهرا علیها السلام چه زمان و چگونه سر از قبر بر می دارند؟

جواب: حضرت فاطمه علیهاالسلام هر چند مقام برترى دارد، ولى او نیز همانند دیگران این مسیر را مى‏پیماید و پس از عالم برزخ به محشر مى‏آید و در پیشگاه خداوند، مقام او بر دیگران ثابت مى‏شود.

حضرت على علیه‏السلام مى‏فرمایند : روزى پیامبر خدا صلى الله علیه و آله براى دیدار فاطمه علیهاالسلام به خانه‏ ما آمد، ولى دخترش را بسیار محزون دید. از او پرسید چرا این گونه غمگینى؟ در جواب گفت: پدر جان! به یاد عالم محشر افتادم كه مردم در آن حال عریان خواهند بود. (ذكرت المحشر و وقوف الناس عراه...)

رسول گرامى فرمودند: نگران مباش، پس از آن كه من، على و ابراهیم خلیل علیه‏السلام سر از قبر برمى‏داریم آنگاه خداوند جبرئیل را با هفتاد هزار ملک به سراغ تو مى‏فرستند، سپس اسرافیل در حالى كه با سه پارچه زیبا از نور در اختیار دارد، كنار تو مى‏آید و تو را از قبر بیرون مى‏نماید، در حالى كه بدنت پوشیده است...

آنگاه با عزت و احترام بى‏نظیر هفتاد هزار فرشته تسبیح گویان تو را وارد محشر مى‏كنند و به همین تعداد حوریان بهشتى به استقبالت مى‏آیند. در این هنگام مریم (دختر عمران)، خدیجه (دختر خویلد)، حوا (زن آدم)، آسیه، (دختر مزاحم) هر كدام با صفوف ملائكه اطراف تو را مى‏گیرند و تو را بر روى منبرى از نور مى‏نشانند. در این هنگام جبرئیل به حضور تو مى‏رسد و مى‏گوید: هر حاجتى دارى بگو و تو مى‏گویى: خدایا! حسن و حسینم را مى‏خواهم.

در آن ساعت حسینت را مى‏بینى كه با بدن خون آلود به محشر مى‏آید و از خدا مى‏خواهد كه قاتلان وى را به كیفر رساند، بلافاصله خداوند به خشم آمده و از خشم او ملائكه نیز به خشم آیند و شعله‏هاى جهنم زبانه مى‏كشد و قاتلان حسین و دشمنان او بر درون آتش افكنده مى‏شوند.

منبع : http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/Articles/TheInfallibles/HazartZahra/2008/5/18/66699.html

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: براساس روایاتی از شیعه و سنی حضرت زهرا علیها السلام چگونه وارد محشر می شوند؟

جواب: در احادیث معتبر از طریق شیعه و سنی آمده است كه در روز رستاخیر حضرت فاطمه علیهاالسلام را به ناقه‏اى از ناقه‏هاى بهشتى سوار مى‏كنند و ملائكه اطراف او را مى‏گیرند، جبرئیل از طرف راست، میكائیل از طرف چپ، امیرالمؤمنین پیشاپیش، امام حسن و امام حسین نیز از پشت سر، ایشان را همراهى مى‏كنند، و با تمام عظمت و جلالت وى را به محشر مى‏آورند، تا جایى كه خلایق از دیدن ایشان سرهاى خود را پایین می‎اندازند و چشم‎هایشان را می‎بندند، تا فاطمه علیهاالسلام دختر رسول خدا صلى اللّه علیه و آله عبور كند.

مردم محشر با شنیدن این پیام كه از سوى عرش خدا صادر مى‏گردد، همگى سرهاى خود را پایین مى‏اندازند و چشم‎هایشان را مى‏بندند و فاطمه علیهاالسلام از روى پل صراط عبور مى‏كند و در كنار بهشت قرار مى‏گیرد. سپس با عزت و احترام بى‏نظیر هفتاد هزار فرشته تسبیح گویان حضرت را وارد محشر مى‏كنند و به همین تعداد حوریان بهشتى به استقبالش مى‏آیند... . (یا مَعشرَ الخَلائق! نكسوا رُئوسِكُم و غَضُّوا اَبصارَكُم حَتى تَمُّر فاطمه علیهاالسلام بِنتَ مُحمد عَلى الصِراطِ، فَتَمُر مَع سَبعین الف جاریه مِن الحُور العَین... .)

آرى در روز قیامت نیز همه‏ چشم‎ها لیاقت دیدن فاطمه علیهاالسلام را نخواهند داشت، فقط آنان كه در این دنیا امتحان پس داده و لیاقت شیعه بودن را كسب كرده‏اند، مدال افتخار آن روز را از دست فاطمه علیهاالسلام دریافت مى‏دارند.

منبع : http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/Articles/TheInfallibles/HazartZahra/2008/5/18/66700.html

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: نام مولف كتاب الكافی چيست ؟ اين كتاب در چه زمینه‌ای نوشته شده است؟ و نام سه بخش اصلی آن را بگوئيد؟

جواب: كتاب «الكافي» يكى از مهم‏ترين و معتبرترين كتب حديثى شيعه و ماندگارترين اثر ثقةالاسلام كلينى است.اين كتاب در مورد احاديث شيعه است و بر امام زمان عليه‌السلام عرضه شده و آن حضرت آن را پسنديده و فرموده است: «اين كتاب براى شيعيان ما كافى است»

اين کتاب شامل ۳ بخش:

1 - اصول‏‏ كافي

2 - فروع كافي

3 -روضه كافي

می باشد

منبع : http://www.tebyan.net/religion_thoughts/thelearned/noncontemporary/2008/5/8/66160.html

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

جواب سؤال آدینه  تبیان  پنجشنبه 19 اردیبهشت  ماه 87

سؤال: علت پیدایش دانشهایی چون "درایت الحدیث" و "رجال الحدیث" در میان علوم اسلامی چه بوده است؟ (برای یافتن پاسخ، به مطالب بخش دین و اندیشه مراجعه کنید.)

جواب: بسیاری از روایات، همچون آیات قرآن مجید، نیازمند توضیح و تفسیر می‌باشند كه این امر مهم نیز توسط متخصص علمی چون "فقه الحدیث" مرتفع می‌گردد.

از اینجا دلیل نام گذاری این دانش به این اسم نیز آشكار می گردد، چرا كه فقه در لغت به معنای دانایی و زیركی است، لذا فقه الحدیث به معنای دقت و تلاش برای فهمیدن و اسنتباط حدیث خواهد بود كه به تعبیری می‌توان آن را "علم تفسیر حدیث" نامید.

قابل ذكر است كه از این دانش به "درایت الحدیث" نیز یاد می‌شود كه از نظر لغوی به همان معناست، البته برخی از دانشمندان این عرصه قائل به تفاوت میان آن دو شده و معتقدند كه آنها دو علم جداگانه‌اند. تفصیل این نظرات در كتابهای مبسوط آمده است

و رجال دانشی است كه به معرفی راویان و صفاتی كه در پذیرش، یا عدم پذیرش راویان و كلامشان نقش دارد ـ نظیر ایمان و عدالت ـ می پردازد و از چگونگی و راهكارها و ملاكهای تأیید و یا رد راویان و نیز راه‌های رفع تعارض میان جرح و تعدیل سخن به میان می آورد.

إنّه علم يبحث فيه عن احوال الراوي من حيث اتّصافه بشرائط قبول الخبر وعدمه.

علم رجال، دانشي است كه در آن از حالات راوي، از نظر برخورداربودن و نبودن او از شرايط قبول خبر، بحث مي گردد

منبع : http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/Articles/Miscellaneous/2007/7/3/43117.html

http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/Articles/Miscellaneous/2007/7/3/43117.html

http://www.andisheqom.com/Files/hadith.php?idVeiw=29599&&level=4&subid=29599

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: سوال: امام كاظم درباره‌ ی يكی از ياران خود می‌ فرمايد: «به خدا سوگند! حسين در حالی از دنيا رفت كه مسلمان و نيكوكار و روزه‏ دار و آمر به معروف و ناهی از منكر بود.»"حسين" كيست؟ و برجسته‌ ترين كار وی چه بوده ؟ (برای يافتن پاسخ، به مطالب بخش دين و انديشه مراجعه كنيد.)

جواب: "حسین" فرزند علی بن حسن المثنی فرزند امام حسن مجتبی علیه‏السلام معروف به «شهید فخّ» از افرادی است كه در زمان امامت حضرت كاظم علیه‏السلام بر اثر ستمهای فرماندار مدینه در حق شیعیان به ستوه آمد و بر علیه حكومت هادی عباسی به قیام مسلحانه روی آورد.

حسین قبل از قیام پرشور خویش، شبانه به محضر امام هفتم علیه‏السلام آمد و امام ضمن سفارشاتی به وی فرمود: تو شهید خواهی شد، ضربه‏ها را محكم و نیكو بزن! این مردم فاسقند، و در ظاهر ایمان دارند و در باطن خود نفاق و شك را پنهان می‏سازند، «اِنّا للّه‏ِ وَاِنّا اِلَیهِ راجِعُونَ».

بعد از شهادت حسین بن علی علیهماالسلام، و سایر شهدای فخّ، حضرت موسی بن جعفر علیهماالسلام فرمود: «به خدا سوگند! حسین در حالی از دنیا رفت كه مسلمان و نیكوكار و روزه‏دار و آمر به معروف و ناهی از منكر بود.»

منبع : http://hassanmojtaba.blogfa.com/cat-13.aspx

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: دانشمند بزرگ دنیای اسلام، محمد بن نعمان حارثی، به چه نامی معروف است و چه کسی موجب ملقب شدن او به این نام گردید؟ (برای یافتن پاسخ، به مطالب بخش دین و اندیشه مراجعه کنید.)

جواب:محمد بن نعمان حارثی معروف به شیخ مفید است و قاضى عبدالجبّار موجب ملقب شدن او به این نام گردیده است.

دانشمند بزرگ دنیای اسلام، محمد بن نعمان حارثی، به چه نامی معروف است و چه کسی موجب ملقب شدن او به این نام گردید؟

به شیخ مفید معروف است و قاضى عبدالجبّار که در بغداد در مجلسی از پاسخ به شیخ، عاجز و درمانده ماند گفت: "اَنتَ المُفیدُ حَقاً" براستى که تو انسان مفید [سود بخشى] هستى . آنچه آن روز اتفاق افتاد به سرعت، دهان به دهان چرخید تا آنکه این موضوع شایع گردید، و و موجب شد محمد بن نعمان؛ داشمند بزرگ داستان ما؛ به شیخ مفید ملقب و معروف گردد.باعث شهرت وی به این نام گشت. که علت شهرت آن قاضی عبدالجبّار بود

سؤال: توجه به آموزه‌ های اسلامی و فرمايشات امامان معصوم به طور مشروح بنويسيد آيا گفتن اين جمله صحيح است؟ خدايا مرا نيازمند هيچ يك از بندگانت نكن

جواب: خير- زیرا هیچ كس نیست كه نیازمند مردم نباشد ؛ بلکه بايد بگوييم : خدایا! مرا نیازمند مردم بد نكن.

حضرت علی (ع) می فرماید :

روزی از روزها كه در نزد پیامبر بودم در مقام دعا گفتم: خدایا مرا نیازمند هیچ یك از بندگانت نكن .

وقتی پیامبر خدا دعای مرا شنید، گفت: على جان! اینگونه دعا نكن، زیرا هیچ كس نیست كه نیازمند مردم نباشد.

گفتم: پس چگونه دعا كنم ای رسول خدا؟!

فرمود: بگو، خدایا! مرا نیازمند مردم بد نكن.

پرسیدم: چه كسانى از مردمان بد، به شمار مى‌آیند؟

فرمود: كسانى كه چون به نعمتى دست یابند و دارا شوند، آن را از دیگران دریغ دارند و وقتی كه خود به چیزى محتاج شوند و با آنان برخلاف انتظارشان رفتار گردد، و درخواستشان بجا آورده نشود، بر آشوبند و زبان به سرزنش گشایند

متن روایت:

عن على علیه السلام قال:

قلت: الهم لاتحوجنى الى احد من خلقك .

فقال رسول الله: یا على لاتقولن هكذا فبیس من احد الا و هو محتاج الى الناس ....

فقلت: كیف یا رسول الله؟

قال: قل اللهم لاتحوجنى الى شرار خلقك .

قلت: یا رسول الله! و من شرار خلقه؟ قال: الذین اذا اعطوا منعوا و اذا منعوا عابوا

سوال1 : امام علي(ع) فرمودند:" ... ، ثروتي است كه پايان ناپذير است".

جواب :  گزینه1) قناعت

سوال 2:   اگر موقع جوشيدن غذا، ذرّه اى خون در ظرف غذا پيدا شود، حكم آن چيست و با جوشيدن و حرارت آتش چه حكمي پيدا مي كند؟

جواب :  گزینه4) نجس است/پاك نمي شود

سوال  3:  كسى كه منكر خداست يا براى خدا شريك قائل است يا پيامبرى حضرت خاتم الانبياء (ص) را قبول ندارد و نيز كسى كه ايمان به خدا و پيامبر(ص) نداشته باشد، ... مى باشد و كسى كه يكى از ضروريات دين اسلام، مثل نماز يا روزه را انكار كند با علم به اين كه ضرورى دين است، ... مى باشد.

جواب : گزینه1) كافر و نجس/ نجس

سوال4 : اين كلام شريف از كدام معصوم(ع) مي باشد؟ أعلم الناس بالله أکثرهم له مسأله؛ خداشناس ترین مردم پر درخواست ترین آنها از خداست.

جواب : گزینه2 ) امام علي(ع)

سوال5 : در مورد مطهّرات گدام گزينه صحيح مي باشد؟

جواب: گزینه 3) مطهّرات يازده موردند كه عبارتند از:1- آب 2- زمين 3- آفتاب 4- استحاله 5- كم شدن دو سوم آب انگور 6- انتقال 7- اسلام 8- تبعيّت 9- بر طرف شدن عين نجاست از ظاهر حيوان و باطن انسان 10- استبراى حيوان نجاست خوار 11- غايب شدن مسلمان

لينك مسابقه :  http://www.nasimerezvan.com

آخرين مهلت شركت در مسابقه :17/01/1387

سؤال: مطابق روايتی از امام صادق عليه السلام، نشانه‌‌ی قبولی نماز چيست و از كجا بدانيم نمازمان قبول شده است؟

جواب: امام صادق (ع ) :من احب ان یعلم اقبلت صلاته ام لم تقبل فلینظر هل منعته صلاته عن الفحشاء و المنکر فبقدر ما منعته قبلت منه

هرکس دوست دارد بداند که نمازش قبول شده یا نه ، ببیند که آیا نمازش او را ازگناه و زشتی  باز داشته یا نه ؟ پس به هر قدر که نمازش او را از گناه باز داشته ، به همان اندازه نمازش قبول شده است .

( بحار الانوار، ج ,82 ص 198 )

منبع : http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=45276

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: مطابق روايتی از امام صادق عليه السلام، نشانه‌‌ی قبولی نماز چيست و از كجا بدانيم نمازمان قبول شده است؟

جواب: امام صادق (ع ) :من احب ان یعلم اقبلت صلاته ام لم تقبل فلینظر هل منعته صلاته عن الفحشاء و المنکر فبقدر ما منعته قبلت منه

هرکس دوست دارد بداند که نمازش قبول شده یا نه ، ببیند که آیا نمازش او را ازگناه و زشتی  باز داشته یا نه ؟ پس به هر قدر که نمازش او را از گناه باز داشته ، به همان اندازه نمازش قبول شده است .

( بحار الانوار، ج ,82 ص 198 )

منبع : http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=45276

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: مطابق روايات امامان معصوم، يكي از واقايعي كه پيش از ظهور امام عصر رخ مي‌دهد، قيام مردي از سرزمين يمن است. او كه بوده و از تبار چه كسي است؟ آيا او مردي مصلح است؟ رنگ پرچم سپاهيانش كدام است؟

جواب: خروج یمانى از نشانه‏هاى حتمى و در آستانه ظهور مى‏باشد. همانگونه كه كسى نمى‏تواند براى ظهور وقت تعیین كند، براى خروج یمانى و سفیانى نیز هرگز كسى نمى‏تواند وقت تعیین كند.

در احادیث فروانى تصریح شده كه یمانى از یمن خروج مى‏كند. از جمله فضل ‏بن شاذان با سند صحیح از امام صادق‏علیه السلام روایت كرده كه در ضمن یك حدیث بسیار طولانى فرمود: وَ خُروجُ السُّفیانى مِن الشَّام، وَ الَْیمانىِّ مِنَ الَیمن؛ سفیانى از شام و یمانى از یمن خروج مى‏كند.

در ضمن یك حدیث طولانى امام صادق‏علیه السلام نشانه‏هاى ظهور را برشمرده، در پایان مى‏افزاید: وَ خُروج رَجلٍ مِن وُلْدِ عَمِّى زَیدٍ بِالیمَن، وَ انْتِهاب سِتارَةِ البَیت؛ و خروج مردى از تبار عمویم زید در یمن و به یغما رفتن پرده كعبه.

اگر منظور از این شخصى كه از یمن خروج مى‏كند، یمانى موعود باشد، حدیث تصریح مى‏نماید به اینكه نسب او به جناب زید بن على بن الحسین‏علیه السلام مى‏رسد. انقلاب ياران يمني چند ماه پيش ازظهورحضرت بوده وبه جهت سامان بخشيدن به خلا سياسي كه در حجاز(عربستان) به وجود ميآيد صورت ميگيرد.

فضل‏بن شاذان با سند صحیح از امام صادق‏علیه السلام روایت مى‏كند: خروج سفیانى با خروج یمانى از یمن با پرچمهاى سفید در یك روز، در یك ماه و در یك سال رخ خواهد داد.

در احادیث فراوان پیرامون پرچم یمانى گفتگو شده و تصریح شده كه در میان پرچم‏هایى كه آنروز در اهتزاز خواهد بود، پرچمى هدایت یافته‏تر از پرچم یمانى نیست. حضرت باقر علیه السلام در مقام لزوم یارى رساندن به یمانى مى‏فرماید: چون یمانى خروج كند به سویش بشتاب. زیرا پرچم او پرچم هدایت است. بر هیچ مسلمانى جایز نیست كه بر او بتازد. زیرا او به سوى حق و به راه راست فرا مى‏خواند

منبع : http://www.tebyan.org/Religion_Thoughts/MuslimEthics/Articles/2007/11/20/53952.html

http://www.sobhsefid.blogfa.com/cat-4.aspx

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: راههای تشخیص گناهان کبیره چیست؟

جواب:

1) هر گناهی که در قرآن بر آن وعده ی عذاب داده شده است.

2) هر گناهی که در اسلام برای آن «حدّ» تعیین شده است، مثل شرابخواری، زنا و ... .

3) هر گناهی که بیانگر بی اعتنایی و بی حرمتی به دین و مقدّسات دینی است.

4) هر گناهی که از طرف شرع مقدّس، با شدت و تهدید از آن نهی شده باشد.

5) هر گناهی که در قرآن یا سنّت پیامبر اکرم و ائمه اطهار(ع) به کبیره بودن آن تصریح شده است.

منبع : http://www.pishma.com/ftopict-13265.html

http://www.pasokhgoo.ir/fa/node/1621

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: آیا احادیثی که از یاران و اصحاب پیامبر نقل می شود قابل اعتماد است؟ در چه صورتی می توان آنها را پذیرفت؟

جواب: رسول خدا ( ص ) فرموده اند که آنچه از من به گوش شما رسيد به کتاب خدا عرضه کنيد ، اگر مخالف آن بود ، به سينه ديوار زنيد. و من حديثي معتبر است که با قرآن در تضاد نباشد. اما اگر حديثي ، نمودي در قرآن نداشته باشد، از حيث سند باید مورد بررسی قرار گیرد و قوي ترين سند را ملاک قرار داد. باز اگر حديثي بود که از چند سند معتبر نقل شده بود و اختلافات جزئي در متن وجود داشت، بنا را براحتياط مي گذارند. اما اگر در حديثي حکمي آمده باشد که کاملاً مخالف نقل ديگري باشد ، اين را به اخبار ديگر يا به آيات قرآن عرضه مي کنند.

 دانشمندان علم حدیث شرایطى را براى "راوى حدیث" لازم دانسته‌اند. این شرایط عبارتند از:

1- اسلام

2- ایمان (دوازده امامى بودن)

3- بلوغ

4- عقل

5- عدالتیا وثاقت

6- ضبط (حفظ و انتقال درست و كامل آنچه كه شنیده).

روایت راوى، تنها در صورت برخوردار بودن وی از تمام این شرایط، كمال اعتبار را دارد و با فقدان شرط دوم از اعتبار آن کاسته می شود، اما با فقدان حتی یكى از شرایط دیگر، كاملاً بى‏اعتبار می گردد.

هرچه از ملاكهای اعتبار حدیث، چون "امامی بودن راوی" و ... كه گفته شد، كاسته شود، حدیث از رتبه‌ی "صحیح" تنزل یافته و در رتبه‌های پایین‌تری مثل "موثق" و .... قرار می‌گیرد.

آنچه از بررسی نظرات دانشمندان این عرصه دست می‌دهد آن است كه ملاك برداشت و تعریف دانشمندان سده‌های اولیه -كه به قدما مشهورند- با ملاك عالمان قرون اخیر یا همان متاخرین متفاوت است

صحیح در اینجا در معنای لغوی خود نیست كه مقابل آن حدیث "نادرست" باشد، بلكه اصطلاحی است برای حدیثی كه بالاترین درجه اعتبار و ارزش را داراست

از نظر قدماى شیعه به حدیثى "صحیح" گفته مى‏شود كه:

صدور آن از معصوم – هرچند با قرائن خارجى - قطعى باشد.

ولى از نظر متأخران، حدیثى "صحیح" است كه:

1- تمامى سلسله‌ی سند آن تا معصوم متصل باشد

2- راویان آن در تمام طبقات داراى دو ویژگى "وثاقت" و "دوازده امامى بودن" باشند.

"صحیح" اصطلاحی برای عالی‌ترین رتبه، در كندوكاو سندی است و هیچ نظارتی به محتوا ندارد، لذا محتوا نیز نباید با نصوصی چون قرآن، در تعارض باشد. و در صورت چنین معارضه‌ای، از راه‌های زدودن تعارض، باید آن را از بین برد و در صورت عدم امكان رفع آن، باید حدیث را كنار زد

روایت صحیح در میان انواع روایات (1) در عالى‏ترین درجه اعتبار و حجّیت قرار دارد و با كاسته‏شدن هر یك از اركان دوگانه، از میزان اعتبار آن كاسته مى‏شود؛ از این‏رو همگان در پذیرش حدیث صحیح اتفاق نظر دارند؛ البته غافل از این نكته نباید شد كه هر روایتی از دو جنبه باید مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد تا بتوان به آن استناد كرده و عمل نمود:

1- از لحاظ سند

2- از نظر محتوا

"صحیح" اصطلاحی برای عالی‌ترین رتبه، در كندوكاو سندی است و هیچ نظارتی به محتوا ندارد، لذا محتوا نیز نباید با نصوصی چون قرآن، كه هیچ شكی -نه در سند و نه در محتوا- در آن نبوده و ملاك اصلی است، در تضاد و تعارض باشد. و در صورت چنین معارضه‌ای، تا جای ممكن، از راه‌های زدودن تعارض، باید آن را از بین برد و در صورت عدم امكان رفع آن، باید حدیث را كنار زد.

منبع :-30 www.tebyan.org/Religion_Thoughts/Articles/Miscellaneous/2007/6/26/42813.html

http://www.tebyan.net/Social/Experts/ScientificExperts/2003/4/27/2027.html

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

سؤال: با توجه به آموزه‌هاي اسلامي و فرمايشات امامان معصوم به طور مشروح بنويسيد آيا گفتن اين جمله صحيح است؟ "خدايا مرا نيازمند هيچ يك از بندگانت نكن"

جواب: خير ؛ زیرا هیچ كس نیست كه نیازمند مردم نباشد ؛ بلکه بايد بگوييم : خدایا! مرا نیازمند مردم بد نكن.

كسانى از مردمان بد به شمار مى‌آیند که چون به نعمتى دست یابند و دارا شوند، آن را از دیگران دریغ دارند و وقتی كه خود به چیزى محتاج شوند و با آنان برخلاف انتظارشان رفتار گردد، و درخواستشان بجا آورده نشود، بر آشوبند و زبان به سرزنش گشایند

منبع : http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/Articles/TheInfallibles/HazartAli/2007/10/31/52652.html/

لينك مسابقه : http://tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=7

توضیح بیشتر در ادامه مطلب

امام رضا ـ عليه السلام ـ فرمودند: چقدر صبر كردن و انتظار فرج نيكوست، آيا نشنيده اى قول خداى عزّ وجلّ را كه (اميدوار باشيد كه من نيز همراه شما ديده براهم.) و قول خدا (منتظر باشيد كه من نيز با شما منتظرم.) پس بر شما باد به صبر پس همانا فرج بعد از يأس مى آيد و قبل از شما انسانهايى بودند كه صبورتر و شكيباتر از شما بودند.